Εύχομαι οι γονείς να μιλούσαν στα παιδιά τους για τον αυτισμό…
![](https://www.amea-care.gr/wp-content/uploads/2018/08/iStock-840814258-autism-b-1024x683-780x405.jpg)
Γνωρίζω ότι θα πρέπει να είμαι ευγνώμων που το παιδί μου με αυτισμό γεννήθηκε σε μια εποχή που η κοινωνία μας αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι υπάρχει τόσο μεγάλη ομορφιά στην διαφορετικότητα. Εντούτοις, σε ηλικία 5 ετών, έχει ήδη πάρει την προσοχή άλλων ανθρώπων αλλά και σχόλια από παιδιά που τον κοροιδεύουν. Η καρδιά μου βυθίζεται κάθε φορά. Τι θα γίνει όταν θα είναι έφηβος;
Έχω δει επίσης τον 7χρονο γιο μου να παρακολουθεί τους φίλους του που κοροϊδεύουν τον αδερφό του και να μην ξέρει τι να κάνει. Ξέρω ότι τα παιδιά θα είναι παιδιά, αλλά είναι πάρα πολύ να ζητήσουμε από αυτά τα παιδιά να έχουν λίγο περισσότερη συμπόνια και κατανόηση; Οχι δεν είναι.
Συχνά με ρωτούν πότε είπα στον μεγαλύτερο γιο μου για τον αυτισμό του αδελφού του. Η απάντησή μου είναι: «Όχι αρκετά σύντομα.» Δεν νομίζω ότι ένα παιδί είναι πολύ μικρό για να αρχίσει να μαθαίνει ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Τα παιδιά δεν χρειάζεται να γνωρίζουν αμέσως κάθε λεπτομέρεια της διαταραχής, αλλά σιγά σιγά θα καταλάβουν.
Για παράδειγμα, όταν εξήγησα στο μεγαλύτερο μου ότι ο αδελφός του έχει αυτισμό και ήταν μη λεκτικός, τον ρώτησα πώς θα ένιωθε αν κάθε μέρα ξύπνησούσε και δεν μπορούσε να πει ένα απλό «Καλημέρα» ή «Όχι». Αμέσως συνδέθηκε με τη σκέψη ότι ο αδελφός του δεν μπορούσε να μιλήσει. Η απάντησή του: «Δεν θα μου άρεζε αυτό.»
Το να είσαι γονέας είναι η σκληρότερη δουλειά στον κόσμο. Η φροντίδα ενός παιδιού με αυτισμό είναι σαν να προσπαθείτε να κάνετε αυτή τη δουλειά και ταυτόχρονα να στέκεστε στο κεφάλι σας. Είναι δύσκολο και δεν μπορεί να γίνει αν είστε μόνος. Χρειάζομαι λοιπόν όλους τους γονείς να ξεκινήσουν να είναι καλοί και να βοηθήσουν μιλώντας στα παιδιά για την ομορφιά της διαφορετικότητας. Εάν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, δεν θα χρειαστεί να πούμε τίποτα για τα παιδιά μας. Θα μάθουν να αγαπούν. . . και αυτό είναι το μόνο που χρειαζόμαστε όλοι μας!
Θωμαΐδου Ευθυμία Ζωή